Leerlingen van het vmbo een week lang onder de vleugels van Turkse gastgezinnen

De twintig wereldreizigers van het Bouwens van der Boijecollege die de vorige week zeven volle dagen in een heus Turks gastgezin hebben doorgebracht -in die imposante stad aan de Bosporus- zijn weer terug op oude vertrouwde bodem.
Bij het weerzien van familieleden en vrienden liepen de emoties even hoog op. Net zoals bij het afscheid in Turkije trouwens, de dag ervoor. Op de voorlaatste dag werden ze via een buitenwijk van Istanbul -na een driekwartier durende busreis langs geaccidenteerde kronkelwegen- naar een school geleid waar voor hen een spectaculair afscheidsfeest wachtte.

Hoe betrokken de medescholieren -de thuisblijvers- de afgelopen tijd met hun klasgenootjes waren, bewees het vele MSN- verkeer dat onverminderd heeft plaatsgevonden. En dat deze verbondenheid wederzijds was bleek uit het hartverwarmende bericht dat vorige week onverwachts op de monitor in de aula verscheen: ‘De Istanbul- gangers wensen iedereen op het Bouwens van der Boijecollege een fijne vakantie toe.’

Iedereen is beretrots op ze. En terecht, want ze hebben zich kranig gehouden in die voor hen totaal vreemde omgeving. Waar ze hebben moeten communiceren in een vreemde taal (zelfs 't Engels dat in Istanbul gesproken wordt, heeft een andere tongval). Nee, de Limburgse delegatie uit Panningen heeft ons landje, aan de poort van Azië, met verve vertegenwoordigd. 
Sommigen hadden het zo naar hun zin dat ze de terugreis gerust met een paar dagen hadden mogen uitstellen; dat zou geen enkel probleem voor ze geweest zijn.
Anderen vertoonden toch wel lichte tekenen van heimwee. Maar die werden tijdig gesignaleerd en verholpen door een van de inmiddels ervaren begeleiders, Will Peeters, Gerrit Goutier, of Wilma Driessen.

In elk gastgezin zat bovendien een leeftijdgenootje (een maatje) van een zogenaamde 'Doga- School', een particuliere onderwijsinstelling waar leerlingen en docenten van het Bouwens van der Boijecollege zich eindeloos aan konden vergapen, vooral aan het surplus aan leermiddelen; de ‘natte droom’ van onderwijsminnend Nederland. 
Het verschil tussen rijkdom en armoede is groot In Turkije. Maar van een ‘luiervakantie’ was geen sprake. De globetrotters moesten vol aan de bak.
Er is opgetreden in winkelcentra, deelgenomen aan de optocht, die overigens volledig in het teken stond van ‘de dag van het kind’, ooit in het leven geroepen door niemand minder dan de stichter van Turkije zelf, Ataturk. En er bleef genoeg ruimte over om enkele van de talloze toeristische trekpleisters van deze wereldstad te bezoeken. 

Al met al een unieke ervaring die niemand ze meer afneemt. De cultuur en gastvrijheid hebben een overweldigende indruk achtergelaten.

FOTO'S VOLGEN LATER!